logo
Hawa is mijn dochter niet, zij is mijn nichtje. Ik heb haar geadopteerd omdat mijn jongere broer haar buiten het huwelijk heeft verwekt. Haar moeder bracht haar vlak na de geboorte naar mij en heeft haar sindsdien niet meer gezien. Maar haar vader komt haar wel bezoeken. 

Foto's door: Espen Rasmussen.
Ik begreep niet waarom Hawa ziek was. Er waren dagen waarop ik me zo gedeprimeerd voelde dat ik bijna de moed liet zakken. Maar we bleven 15 dagen lang in het medische centrum van IRC en ik ben meer dan 45 dagen lang naar de kliniek blijven gaan. Haar toestand begon zienderogen te verbeteren. Ze stelt het nu al heel wat beter.
Met mijn man praat ik alleen over praktische zaken. We hebben het dan over de gezondheid van de kinderen, voedsel en geldkwesties. Wanneer de vrouwen samenkomen om te kletsen, houden we ons apart van de mannen. We bespreken dan sociale gebeurtenissen zoals huwelijken en naamgevingsceremonies.
Mijn overgrootmoeder leidt het gesprek, omdat ze zo wijs is. Ze heeft het vaak over haar jeugd, toen de kinderen binnenglipten en zich verstopten als de volwassenen aan het praten waren. Nu letten de kinderen niet eens op wanneer we ze iets zeggen. Ze rennen alleen maar wat rond en maken veel lawaai. 
Vroeger was alles veel beter, want er was eten genoeg. Nu is het altijd een strijd om aan voldoende geld en eten te geraken. Ik weet niet wat ons nog te wachten staat. Zullen we het nog moeilijker krijgen? Ach, het leven is hard, waar ook ter wereld. Ik denk dat de mensen overal dezelfde problemen hebben.
Nia
Sirakoro Niare, Mali
Sirakoro Niare, Mali
Nia
Nia
Sirakoro Niare, Mali
Sirakoro Niare, Mali
Nia
Nia
Sirakoro Niare, Mali
Sirakoro Niare, Mali
Nia